Bouwvoortgang 20 december 2016

Door Fred Boer

Decemberstormen
Inmiddels zijn de temperaturen in Oba Alanya behoorlijk gedaald en waren de toppen van de uitlopers van het Taurusgebergte half december al even kortstondig met sneeuw bedekt. Bovendien heeft het al meerdere keren zwaar gestormd, als gevolg waarvan hier en daar de nodige schade is aangericht. Gelukkig valt de schade op het park mee; alleen een regenpijp van gebouw B heeft het moeten ontgelden. Na een roerige nacht lag een deel hiervan op de stoep in diggelen. Ook het voor velen van ons ontsierende bord met schietschijven ten noorden van gebouw B heeft de storm niet doorstaan (zie foto). Maar helaas kan het veel erger. De grote kas op de heuvel pal ten zuiden van ons park is bezweken en zal volledig moeten worden herbouwd; een enorme financiële aderlating voor de ondernemer in kwestie.

 

Nalatigheid
De eerder beschreven stormachtige periodes hebben ook de nodige slapeloze nachten opgeleverd onder invloed van klapperende ramen en deuren. Het is ons allemaal een doorn in het oog dat talloze schuifpuien open staan en dit geldt helaas ook voor deuren en ramen. Wij mogen van geluk spreken dat er niet meer schade is ontstaan, bijvoorbeeld ten gevolge van de ramen van B20 die bijkans uit hun scharnieren knalden en de permanente bewoners van gebouw B, Ineke & Fons Doomen en Fred & Marian Boer danig uit de slaap hebben gehouden. Gelukkig werd gehoor gegeven aan het verzoek de ramen te sluiten, maar deze nalatigheid is en blijft bedroevend.

Elk nadeel ‘heb’ zijn voordeel
De gevleugelde one liner van wijlen Johan Cruijff doet andersom ook opgeld, zo moge blijken uit het volgende. Een paar maanden geleden kwam iemand op het briljante idee om een centrale berging in de krochten van gebouw D voor scooters en fietsen te realiseren. Top, want hiermee kwam een einde aan het fietsen en scooteren op de zo mooi aangelegde voetpaden. Echter, de zware ijzeren deur werd vaak met grote kracht dichtgekwakt, als gevolg waarvan de er vlak boven slapende Jan en Helma van Sluis telkens van schrik rechtop in bed zaten. Tegelijkertijd met het aanbrengen van drangers op de voordeuren van de gebouwen is onlangs ook deze bijkans vermaledijde deur van een dergelijk exemplaar voorzien en is de kans op overlast goeddeels beperkt.

Helaas moeten we ook een kanttekening plaatsen, want de afstelling van de dranger berust op compromissen. Teveel kracht betekent alsnog hard dichtslaan en als gevolg van een te softe afstelling klikt het slot niet in de schoot. Het is dus zaak om even simpelweg te controleren of de deur daadwerkelijk in het slot is gevallen. In de praktijk blijkt dit echter nauwelijks te gebeuren en blijft de centrale ruimte probleemloos toegankelijk voor lieden die er niets hebben te zoeken. Op deze manier is het een makkie om kostbare elektrische scooters te ontvreemden, zeker omdat er nogal onzorgvuldig wordt omgegaan met het toegangshek t/o de huismeesterswoning. Kortom: S.v.p. extra aandacht hiervoor!

Pikkedonker
Een onbekende elektrische storing heeft ertoe geleid dat de beide LED-schijnwerpers ruim een week verstoken waren van stroom met als gevolg een werkelijk pikkedonker en freaky binnenterrein. Helaas was het geen optie om de zwembadverlichting tijdelijk te benutten, want deze voorziening moet het qua koeling doen met water en de kostbare lampen zouden dan ook snel in rook opgaan. Gelukkig heeft de elektricien het euvel opgelost en baadt het binnenterrein weer in het licht. Inmiddels zijn ook alle bellentableaus aangesloten waarvan de toetsen ’s avonds groen verlicht zijn. Een enorme verbetering!

Opgeruimd staat netjes!
Wie kent ze niet: de beide roestige, tot oud ijzer verworden vrachtwagens die het terrein met de zwarte buizen aan de linkerzijde van de oprit ontsierden. Tot onze verrassing doemden onlangs

ver na zonsondergang een tweetal grote diepladers op, gevolgd door een vervaarlijk uitziende hydraulische kraan. Met grote precisie werden de roestbakken op de diepladers geplaatst en afgevoerd. Het hoe en waarom is helaas nog niet duidelijk, maar het is wel opvallend dat de lelijke grijze muren van het naar verluidt illegale bouwwerk dat een yoghurtfabriek had moeten worden inmiddels ook deels zijn afgebroken. De bewoner van het half afgebouwde huis op dit terrein trachtte nog duidelijk te maken wat de bedoeling was, maar uit zijn rappe Turks kon slechts het getal vijf bij herhaling worden opgetekend. Vijf gebouwen, vijf verdiepingen? Geen idee, maar het is altijd beter dan twee lekkende roestbakken.